Horror (Lezing 4)

Toen ik zo klein was als dit meisje mocht ik naar de eerste klas van de kleuterschool. 4 jaar oud was ik zelf merkte ik dat ik wel eens weg rakingen had. Terwijl mijn ouders beweren en al die tijd volgehouden hebben is dat het kort voor mijn 6e leeftijd ik zou 6 gaan worden ik was ook binnenkort jarig. Dat is hun verhaal, toen ik 6 jaar was en nog thuis was en mijn ouders keer op keer met mij naar de eerste de beste zenuwarts gingen zo iemand was de voorloper van de huidige Neuroloog. Op mijn 8e jaar belande ik in het ziekenhuis, maar op mijn 6 zei mijn iets oudere broertje “ik ben een jongetje, ik heb iets wat jij niet hebt”. Dat begreep ik niet en ging naar mijn moeder toe, “is het waar dat mijn broertje niet hetzelfde is dan ik”? “Ja jij bent een meisje” “wat is het verschil dan, leg me dat nu eens uit”? Mijn moeder pakte een kinderboekje erbij ik kon bij haar op schoot komen zitten en aan de hand van de plaatjes legde ze me het hoog nodige uit. Ook dat niemand anders dan mama en ik aan mijn geslachtsdeel mocht komen. Maar op het moment dat ik in het ziekenhuis lig 8 jaar en ik moest ineens (voor mij was het een operatie) ik keek om me heen om op te slaan waar ik naar toe gebracht was. Er was nog geen blinde kip te bekennen, dat vond ik op zich al heel vreemd. Ondertussen lag ik te vernikkelen van de kou, ook dat vond ik vreemd. Op eens zag ik diverse mensen voorbij komen, maar ze lieten me allemaal staan. Met de minuut ging ik als 8 jarig kind mijzelf steeds onbehagelijker voelen, ik voelde dat er iets niet in de haak kon zijn. En toen ik geholpen werd, werd ik al helemaal misselijk van de hoeveelheid mensen die daar klaar stonden om mij het nodige aan te doen wat ik de rest van mijn leven nooit meer kan of kon vergeten je stopt dat heel diep weg. Maar ik heb het op papier gezet, het boek wat ik wel heb afgemaakt.

En daar staat dan ook wat er met mij gebeurde: het volgende feit deed zich voor. Ik werd op een keihard hoog bed gelegd, achter mij wat ik nog net had kunnen zien liep daar een dokter een beetje rond te dreutelen of hij bij zich zelf afvroeg doe ik hier wel goed aan. Op een zeker moment hoorde ik toch een vrij barse stem zeggen kun je, je hoofd tegen je knieën leggen, mijn knieën moest ik zo hoog mogelijk optrekken dit was een onmogelijke opgave voor mij. Dan kwam het ergste wat ik vanaf dat moment nog helder voor mijn ogen heb. Links en Rechts stonden Nonnen  zij speelden voor verpleegsters, wat ze niet waren, nee deze mensen hadden lust, lust in een onschuldig 8 jarig klein meisje. Zij die moesten zorgen dat mijn knieën  zo hoog mogelijk moesten leggen, toen voelde ik toch wel even iets vreemds (de rillingen lopen weer over mijn lichaam) ik voelde een hand zachtjes naar boven gaan. Op het moment dat ik wilde kijken kreeg ik een klap op mijn hoofd een hand duwde op mijn voorhoofd en dit allemaal zo snel tegelijkertijd voelde ik zachtjes een hand naar mijn geslachtsdelen diep in ziel wist ik dat dit niet goed was. Ik had toch op mijn 6 jarige leeftijd al het nodige gevraagd en dit kon en mocht niet alleen ik zelf, inmiddels was ze al ver gevorderd en stilletjes huilde ik ook ik kon niets doen, helemaal niets en ik mocht ook niets zien. Uiteindelijk ben ik daar ook goed gepakt, daarna kregen nog eens vijf prikken in mijn rug de vijfde was raak ik had op alle fronten pijn heel veel pijn. Maar die andere Non wilde ook nog wel even die hoorde ik nog zeggen “nee dat moet je zo doen” en ze pakte het over en deed het de andere Nonnen even voor. Na de vijfde shot viel ik flauw ik kon niet meer ik wilde bij blijven om het feit dat ik niet mocht opgeven tegenover deze overmacht van Nonnen maar liefst 4, deze komen denk ik niet in de hemel. De dokter was een beginneling eerste klas mijn hemel wat die mij heeft aangedaan zoveel pijn in zo’n korte tijd mijn hemel. Aan de ene kant is het nog een wonder dat ik dit op papier gezet krijg. Het enige wat ik weet is dat er rug merg water is afgetapt om te onderzoeken waar de epilepsie nu eigenlijk vandaan komt. Niets gevonden maar wel een groot deel van eigen waarde kwijt, alleen al door die Nonnen. Daarna heb ik ze nog wel gezien, ja toen ik weer bij gekomen was, nou ik schrok pakte mijn bel en bleef best lang duwen op dat ding er kwam er één binnen ik pakte mijn armen en trok me zelf op zodat het voor mij een veilig gevoel gaf. Ze kwam toch recht op me af trok me weer hoger op “nee jou wil ik hier niet zien” ja moet je maar niet in Nonnen kleding rondlopen ik was ineens heel bang voor alles wat in Nonnen kleding rondliep, niet nog een keer. Er kwam iemand anders en die zei weer “ja ze heeft dienst” “daar had ik nu net problemen mee en ik maakte duidelijk dat ik Sinfrieda wilde zien”. Moest ik wel even op wachten als hun maar niet terug kwamen. “Ga maar boterhammen smeren voor de anderen” Ik wilde echt even niemand zien dat zou Sinfrieda wel begrijpen als ik het haar uitgelegd kreeg. Sinfrieda kwam ook en bij haar kreeg ik een onaangenaam gevoel, ja ook een Non ze zag kennelijk die bange houding van mij en het feit dat ik zo plotseling bang voor was geworden. Ze schreef een briefje, praten durfde ze niet omdat er nog meer kinderen op die zelfde zaal lagen en angst is een slechte raadgever. De vraag die op dat briefje stond of er iets mee te maken had toen ik als enige van die zaal naar de operatie kamer was gebracht, ik knikte ja. De vraag die toen op het briefje stond of ik een tijdje alleen wilde zijn, ja knikte ik. Ga ik voor zorgen schreef ze. En ze hield woord.

Advertenties

Mijn blogs zijn bedoeld voor mensen die ouder zijn dan 18 jaar. Er kunnen namelijk wat schokkende verhalen tussen zitten. Maar ik heb nog een vraag ik zoek nog steeds een sponsor die mij wil helpen om deze blogs te kunnen uitgeven (autobiografisch) in een boek, graag een reactie?Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s