Ja Eindelijk Alleen (Lezing 5)

Ik had niet gedacht dat ze (Sinfrieda) dit in twee uur tijd geregeld had, ik dacht alleen maar hier gaan wel een paar dagen overheen. Neen twee uur later kwam ze me ophalen, omdat ik niet mijn bed uit mocht (vanwege die ruggenprik) ik moest 24 uur plat blijven liggen, nou dat was in eerste instantie ook al niet gelukt. Omdat ik me natuurlijk zo hoog mogelijk had opgetrokken zodat niemand mij wat kon doen.

Ze liep met gezwinde pas door de gang en in mijn beleving was die behoorlijk lang, als ik naar de andere kant moest lopen was het een heel eind, zeker met die kleine beentjes van mij. Ik zag haar nog praten op het einde van de gang, ja toen verdwenen ze één het kantoor in, waarschijnlijk om een plan de campagne op te maken en om erachter te komen wat er nu feitelijk precies gebeurd is of was. Het kwam er kort op neer dat Sinfrieda deze klus moest klaren. Uit mijn rechter ooghoek kon ik nog een beetje zien wat er allemaal gebeurde, ze liepen kamer in en uit echt ze waren daar bezig waar ik helemaal niets meer van snapte. Ik ging maar slapen het was zo’n rare dag vol met Nonnen in mijn hoofd, vermoeidheid dus ik ging slapen even weg van de realiteit, wat er allemaal zich had afgespeeld niets om me heen kon mij deren, genoeg pijn gehad, trok me even van de hele wereld niets meer aan. Maar de wereld moest ook niet meer bij mij langskomen, IK WILDE ALLEEN ZIJN.

Rust om me heen, het muurtje was nog niet vast gemetseld een kind van acht altijd buiten spelen, buiten was me lief, als ik vervelend was geweest ook ik was dan wel eens stout had mijn moeder een prachtig middel in handen en ook een machtig wapen tegenover mij. NA HET ETEN MAG JIJ NIET MEER BUITEN SPELEN. Ja hier had ik niets over te zeggen, zulke dingen vond ik dan heel vervelend en ik ging nadenken wat ik fout gedaan had. Kom nog steeds graag buiten kopje koffie de krant of een boek. Of ik trek er met de fiets op uit en vrijdag een uurtje fitness. Mag ook graag natuur foto’s maken, de dingen die iets losmaken binnen bij mij en ik heb ook een natuurboek uitgegeven op kleine schaal niemand weet hier van. En zo viel ik ook in slaap dat ik in een mooie wondere wereld was en al deze nare dingen niet had meegemaakt, het verdringen van mijn probleem had al aanvang gehad en genomen, dit zou tot mijn 58 blijven zitten een klein restant zit er nog. En ik krijg dat niet uit mijn mond, er overheen praten dan maar. Lag zo lekker te soezen toen ik gestommel hoorde Sinfrieda stond voor mijn neus, “ik ga je meenemen” ze zei nog wat maar ik kon dat niet meer verstaan. De wielen van het bed die alle kanten uitgingen en mijn bed dan naar rechts, dan weer naar links deed gaan hoorde ik “je krijgt kamer zeven (7). Daar reed ze me dan ook in een felle blik in haar ogen, ik begon weer omhoog te kruipen, “niet bang zijn, vertel me nu maar wat er met je aan de hand is”?. “Alles” “Ja alles” Ik begon mijn Horror verhaal met stokken en af en toe onder de lakens kruipen en zo nu en dan huilen. Sinfrieda op haar beurt “ik heb nog één vraag” “ja” “”ééntje moetje toch kunnen beantwoorden”  “vraag maar” “Met hoeveel mensen waren ze daar”? ik dacht dat ze die Nonnen ook bedoelde en één dokter dus dat antwoord gaf ik dan ook. “vier keer mis geprikt” “ja” “hoe weet je dat”? “ik zit ernaast, hoorde ik hem zeggen”. “Als ik er niet ben en zuster Josephine wel dat zij bij jou komt kijken”? “Jo, Jo mag wel” dat is dan geregeld ik snap je probleem. Sinfrieda deed nooit iets zonder dat ergens goed over had nagedacht ze had door dat ik mijn vragen stelde en mijn eigen ding deed. Dit probleem dat, dat bij haar in het ziekenhuis voorkwam, dat kon zij weer niet verteren, het laatste wat ik weet is dat ze aan de telefoon zat en zo viel ik dan uiteindelijk in slaap in een diepe lange slaap. En wat er om me heen afspeelden daar weet ik werkelijk niets vanaf. Op mijn twaalfde herhaalde deze ongein zich maar niet op de operatie kamer nee verre van dat. Weer hadden ze me apart gelegd op kamer zeven (7) dat is in werkelijkheid ook niet mijn geluksnummer ik heb eerder iets met een 8. Maar van dit zelfde akkefietje heeft Sinfrieda nooit iets geweten weer een zuster die zin in had, dat doe je dan nog niet bij een kind van 8 en ook niet als dat kind inmiddels 12 jaar is. Ze moeten de tengels thuis leren houden, ik zit er nog mee, daarom schrijf ik het maar van me af. Er over praten nee dat gaat totaal niet lukken. Daar houd je eerder vragen aan over waarom vier Nonnen toen ik 8 jaar oud was waarom had ik altijd dezelfde zuster die mij een spuit om het uur moest geven lag je eindelijk te slapen werd je weer wakker gemaakt stond ze dan aan je  je rechter bovenbeen moest dat kreng erin en een keer liet ze me de hele pyamabroek uitdoen ze moest ook nog aan de andere kant links dan zijn voor wat ik weet het niet en vlak voordat die spuit er inging in mijn rechter boven been pakte ze precies in mijn kruis ik gaf er een klap op zodat ze dat niet meer zou doen en ik voelde me weer niet veilig. Misschien komt daar mijn wantrouwen vandaan wat me op oudere leeftijd altijd is verweten pech gehad. Wie dan leeft wie dan zorgt. En wat we heden ten dagen zien is nog steeds een afspiegeling van wat mij vroeger en in mijn verdere leven, wat ik toen nog niet wist, nu wel omdat het onverwerkt achter me ligt qua leeftijd gezien. Ach eigenlijk heb ik nog veel meer dingen te vertellen, maar te detaillistisch gaan we nu ook weer niet worden hoop ik toch.

Advertenties

Mijn blogs zijn bedoeld voor mensen die ouder zijn dan 18 jaar. Er kunnen namelijk wat schokkende verhalen tussen zitten. Maar ik heb nog een vraag ik zoek nog steeds een sponsor die mij wil helpen om deze blogs te kunnen uitgeven (autobiografisch) in een boek, graag een reactie?Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s