blz. 21 Ongeloof

Er zijn meer ziektes die dodelijk zijn, niet alleen Epilepsie, natuurlijk “Kanker” ook, daar wordt dan vaker een actie voor gevoerd”, niet terecht, ooit gehoord van diabetes, p.k.u.(Chronische Stofwisselingsziekte), astma, c.o.p..d. (chronische longaandoening) en nog vele andere spierziekten, maar niet te vergeten. Daar heb ik nooit een actie voor gezien en het speelt zich toch, echt af in ons welvarende maatschappij, doodgewoon Nederland. Medicijnen drijven je op hoge kosten, wat je dan ook haast niet meer betalen kan, je raakt in de armoede grens, het hoognodige aan eten kun je kopen, geen kleding, of andere uitjes, thuis op de bank, er wordt een geranium van je gemaakt door de huidige regering. Ik heb eens één keer een advertentie gezien dat, de collectebus weer langs komt, daar houd het dan mee op. Het is nu de week van Epilepsie één week maar, die éne week mag ik eigenlijk wel in hoofdletters neerschrijven.
                                                   blz. 22
Nu gaan we eens naar de schoolperiode in de kliniek toen ik vijftien á zestien jaar was, je kreeg de gewone vakken, taal,rekenen, hoofdrekenen en lichamelijke opvoeding (gymnastiek dus) Nederlandse taal leren en foutloos schrijven, mijn moeders taal (Nederlands vond ik wel leuk) rekenen zei me niets, ik had er grote problemen mee. En helemaal met hoofdrekenen, dat gaat op oudere leeftijd wel wat beter, gek genoeg houd ik (Sasha) dus de boekhouding bij ook grote bedragen en uitgave worden eerst door mij berekend, Brecht controleert mij de gehele berekening, als alles is goedgekeurd gaan we door met het plan waar voor we hadden bedacht, hoeveel kwijt we zouden zijn. Maar in die tijd zei het me helemaal niets, allemaal verschillende getalletjes en ik snapte nooit waarom, er een verhaal bij stond over appels en peren, nou één ding weet ik echt wel, je kunt appels en peren niet met elkaar vergelijken. Of ik dat toen al door had (ik weet dat niet), ik nam de getallen, telde die op en trok weer af en dat was de eindkomst wat Piet moest overhouden, klopte dan naar mijn mening. Maar soms had ik vergeten de andere helft, van het rekenverhaaltje te lezen, gewoon in mijn snelheid, van denken, handelen en doen en moesten ze me keer op keer op wijzen. Nu is het nog steeds zo, doe eens rustig, probeer je, energie eens te verdelen, de éne keer lukt dat beter dan de andere keer. Niet getreurd,we komen er wel, zo langzamerhand heb ik voor hetere vuren gestaan, samen met Brecht in voor en tegenspoed. Maar ook Brecht is chronisch ziek, als iemand vraagt in een éénmalige grote actie is het bij hem “nee” “voor mij hebben ze toen ook niets gedaan” en ik vul aan “en vandaag de dag doen ze nog niets” “en het zal er nooit van komen ook”. En daar wil ik mij nu eens tegen verzetten vandaar, “Doe wat tegen Epilepsie” een “chronische ziekte”, dus doe wat voor Chronisch Zieken in het algemeen de oproep luidt eigenlijk Help de Chronisch Zieken in ons Nederland. G. Biemans zei zelf “er is genoeg shit, ook bij ons in Nederland,” ik raad hem aan, dit project volgend jaar te gebruiken voor héél véél andere Chronische Zieken, “zoek het nu maar eens één keer in eigen land” meer vraag ik niet van u.
Advertenties

Mijn blogs zijn bedoeld voor mensen die ouder zijn dan 18 jaar. Er kunnen namelijk wat schokkende verhalen tussen zitten. Maar ik heb nog een vraag ik zoek nog steeds een sponsor die mij wil helpen om deze blogs te kunnen uitgeven (autobiografisch) in een boek, graag een reactie?Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s