blz. 23 Hoofdstuk 3 Ongeloof

Maar we gaan eens terug naar mijn schoolperiode in de kliniek, al snel ontdekte ze dat ik geïnteresseerd was en ben in vreemde talen, zoals Engels om maar eens mee te beginnen, het gekke was ze lieten me met rust en keken waar mijn voorkeur naar toe ging, Engels leren dus, vooral vertalen  van Engels naar Nederlands en dat is nu nog zo. Dat ging me op jeugdige leeftijd gek genoeg al goed af, begon net als anderen in de pubertijd te raken, alleen er was niets van te merken, voor mijzelf dan toch. Ben er soms nog verbaasd van, dat dit me redelijk goed afging en als het moet, lukt het me nu nog, maar in omgekeerde volgorde dus, Nederlands naar Engels vond ik het moeilijker, maar ik moest dat daar ook leren, ik was de enige die een dergelijke voorkeur had, dan maar alles leren in vertaling. Later zou blijken dat ik precies in mijn werk was en nog steeds ben, met af en toe een timmermansoog, dat is vreemd voor iemand die als het moet drie talen kan spreken zoals, Engels, Frans, Duits (een beetje) en Spaans (een beetje) kan in elke taal mijn bestellingen doen of gewoon de boodschappen welk land waar ik ook ben probeer ook de taal te spreken, gaan we naar Spanje dan wordt het oefenen op het Spaans.
De appels en peren zijn, qua rekensommen, zijn later bij getrokken, nu heb ik het grootste deel door hoe het moet, maar schrijf er geen verhaaltje meer bij, ben ik gelijk de kluts kwijt. Waarom het zo aardig is bijgetrokken is het werk van Brecht geweest, die is compleet thuis in cijfers. Zo vul je elkaar aan. Het Nederlands spreken gaat hem ook goed af, hij zou een goede telefonist kunnen zijn. En omdat hij ook chronisch ziek is wordt er, naar hem ook niet geluisterd. Lichamelijk gehandicapt dan, ben je ook gelijk maar Geestelijk gehandicapt, dat is de mening van de maatschappij en onze regering, maar zijn denkvermogen is goed, je staat soms voor verrassingen hoe hij ergens over denkt en het goed weet te verwoorden. Maar dan lach ik echt bij mijzelf, je hebt een punt jongen, laat ze hier maar over nadenken. Zo probeer ik mijn punten ook naar voren te brengen. Wat me soms enigszins goed lukt. De ene keer beter dan de andere keer, soms met hoge uitschieters, ook waar anderen goed over na moeten denken, het komt dan over van nee zoals jullie het voorstellen is niet reglementair en daar moet over nagedacht worden, (wat ze voor zich zelf wel weten, maar voor geen goud willen toegeven) het moet uitgevoerd worden op reglementaire basis. Ik ben blij, hé zeg ze gaan eens luisteren en behandelen me niet minder dan een ander (wat ze achter je rug wel doen). Zo leek het op school ook wel eens, maar als ze een zondebok nodig hadden dan werd ik negen van de tien keer uitgepikt en kon je een uur lang op je blote knieën in de hoek met je handen vastgebonden op je rug, leuk was anders, weer een andere keer kreeg, ik een houten meetlat op mijn handen, nou die waren knalrood. Mijn vader vroeg toen ik thuis kwam “hoe kom jij aan zulke rode handen” “een klap met de houten meetlat gehad”, “wat heb je dan gedaan, dat gebeurd niet zomaar?”. Ik weet het niet, het gebeurde gewoon”. “Jij gaat niet naar school, ga maar naar mama”. Zo gebeurde het ook, mijn vader wilde de school aangeven wegens, “kindermishandeling door derden, werkzaam op een school”. Dat was zijn waarschuwing als het nog eens voorkwam. Het is nooit meer gebeurd. Maar iets anders hadden ze wel gevonden, zoals eerder omschreven  op je blote knieën in de hoek, met de handen vastgebonden op je rug, in het aangezicht voor de hele klas, je voelt je rot hoor, (je krijgt nog net geen rotte tomaten naar je hoofd) en je begrijpt niet wat je misdaan hebt of had, het is zoals u het wilt zien.
                                                             24 Te Diep Weg Gestopt.
Ik heb het allemaal weg gestopt zodat niemand me meer kon raken, ik wilde er ook niet over praten. Tot dat die grote actie voor Haïti begon, ik zei “nee” (misschien wat egoïstisch) maar begon mijn eigen goede doel. Is dat dan een schande als ik zeg “nee” er zijn meer dingen, waar juist geen of nauwelijks aandacht aan wordt besteed. Doe wat tegen Epilepsie (zo onbekend, zo onbegrepen), Sta op voor Chronisch Zieken. Het bepaald ook een deel van je schooljeugd, het speelt echt een grote rol (je bent gelijk het pispaaltje) want je mankeert wat en de maatschappij staat dat toe (artikel 1 van het burgelijk wetboek) behoord iedereen te kennen en dan valt het onder discriminatie). Vanaf vier jaar tot tweeëntwintig jaar, je moet het maar net hebben. Heb nadien nog door geleerd bij het L.O.I. daar heb ik geen spijt van gehad en het diploma is erkend door de minister van onderwijs, heb hier eerder profijt van gehad. Men zegt op het werk en zo staat het in het dossier van mij (Sasha) is zwak begaafd en toch ben ik meester in Sociaal verzekeringsrecht, nou hoe klinkt dat en hoe kan dat, dan vraag ik aan de maatschappij, denk toch eens na, eigenlijk hoort dat in hoofdletters te staan. Eerst nadenken, voor dat je iets zegt en er naar handelt, voordat je het weet kwets je een ander, die niet gevraagd heeft om Chronisch ziek te zijn of te zijn geworden en dan ziek tot de dood toe, leuk om zoiets te horen anders behalve, je emoties gaan door je lichaam als dat je zelf in een achtbaan zit. Je wilt huilen, maar je doet het niet je wilt je groot houden, maar ondertussen, die achtbaan giert nog door je lichaam.
                                                             25 Stel U Vragen
Vraag wat je vragen wilt en je zult ooit vragen op u vragen vinden en krijgen!, kruip uit die schulp, je bent een slak die heel traag vooruit wandelt en eigenlijk niet durft te wandelen, op weg naar een antwoord, bang voor het onbekende, wat hem gaat brengen. U als maatschappij is die slak, bang wat de antwoorden zullen zijn, van “Ooh”, u kent dat wel een “ooh ja momentje” “dat heb ik nooit geweten” die uitspraak gaat er bij mij niet meer in, doet me denken aan de tweede wereldoorlog. Ook jullie zijn bang voor de reactie van, degene die het heeft is fel, hoeft helemaal niet zo te zijn, maar misschien kwetsend naar de maatschappij toe, begrijpelijk met zo een veel heel veel onbegrip van de maatschappij. En elke regering bezuinigd maar op de zorg, de zorg is nu wel helemaal uitgekleed, om de staatskas te spekken, maar de zorgverzekeraars verdienen er ook aan. De staatskas raakt steeds meer leeg (gegoochel met wat punten, komma’s en cijfertjes) en opnieuw zijn wij de klos, het lenen aan Griekenland, Ierland, Portugal en Spanje en wie mag dat betalen? (mij niet gezien want, ik heb het geld niet) mag niet gebeuren. Ben best wel blij dat je, je verzekeren kunt en dat er een zorgstelsel is, maar de bureaucratie in de top functies daar klopt niets van, ze zorgen eerst voor zich zelf, dan pas voor een ander. Anderen mensen generaties voor ons die hier hard voor geknokt hebben, eigenlijk moeten we hen, die dat voor elkaar hebben gekregen diep dankbaar voor zijn, een ander woord heb ik er niet voor. Vroeger zat dat toch een beetje anders in elkaar, zeker te weten. In die tijd als veertien á vijftien jarig meisje midden in de puberteit, je zat in een kliniek, waarvan, je niet naar huis kon en mocht, dus kost en inwoning plus medische zorg en scholing. Ik kostte mijn ouders toen nog in guldens héél véél, bij navraag bleek ik 2.000,00 gulden in de maand te kosten (reken eens om naar euro’s) voor verblijf, school en alle andere onderzoeken die gedaan moesten worden, of nodig geacht, er was nog geen C.Z., Univé of Stad Holland. De mensen die zoiets overkwam, een gehandicapt kind, konden nergens aanspraak op maken, het enige wat ze wisten was, zelf dokken en de rekeningen op tijd over te maken en keihard werken hiervoor, de rest van het gezin mocht er niet onder lijden.

 

Advertenties

Mijn blogs zijn bedoeld voor mensen die ouder zijn dan 18 jaar. Er kunnen namelijk wat schokkende verhalen tussen zitten. Maar ik heb nog een vraag ik zoek nog steeds een sponsor die mij wil helpen om deze blogs te kunnen uitgeven (autobiografisch) in een boek, graag een reactie?Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s