Hoofdstuk 3 blz. 29

Maar inmiddels ben je gelukkig getrouwd, dat, dat nog zou gebeuren had je nooit verwacht een man die te vuur en te zwaard altijd voor me heeft gevochten en nog doet. Wat een ander denkt te weten van jou, daar klopt helemaal niets van, ze kennen je nog niet eens goed (en doen ze hun best dan wel?) Wat ik weet, weet een ander niet wat, hij weet, weet een ander niet, zo gaat dat over mij en over hem over en weer. Vooral op het werk vissen ze hevig, niet leuk! Dit is voor ons beiden moeilijk, maar soms ook niet, echt niet dan, lachen we er maar om.
                                        blz. 30 Pieken en Dalen
Mijn leven is met pieken en dalen (meer dieptepunten dan hoogte punten) ik bedoel hiermee te zeggen, meer tegenslag dan voorspoed of zoals een ander het kan zien hoogtepunten. Duizenden keren vraag je, je af hoe kan dat toch, waarom treft mij nu altijd zoiets. Als jong kind al, vroeg ik mij af “waarom” “waarom ik, altijd ik” altijd dezelfde vraag “waarom” en dat is vandaag de dag nog zo. Als iemand mij een gewone vraag stelt,  ik gelijk “waarom vraag je dat nu juist aan mij”?. Weer het woordje “waarom”, sommigen mensen krijgen hier een bloedhekel aan. Ze vinden me wantrouwig overkomen omdat, ik altijd vraag “waarom”. En ik denk dat, dat komt dat, mijn ouders me keer op keer alleen lieten met al mijn vragen, ik wil ze echter ook niet beschimpen of andere familieleden kwetsen want, dat, is nooit mijn bedoeling geweest en die intentie heb ik nog. Maar het feit dat ze me alleen lieten in “die Kliniek” die dan gespecialiseerd was, en is, want de “Kliniek”bestaat nog steeds. Alleen van naam veranderd en je hebt iedere keer om het jaar of anderhalf jaar wisseling van arts, ik vindt dit erg irritant, iedere keer je verhaal maar weer opnieuw vertellen dat, klopt niet echt. Kan me nog steeds niet indenken dat, dat gebeurde, hadden ze toch wel emotie in dat botte lijf, ze moeten toch gezien hebben hoe ik erop reageerde, of niet dan? En gek genoeg kwam ik erachter (een tikje ouder dan) dat mijn moeder er  achteraf de meeste moeite mee had (op subtiele wijze stelde ik mijn vragen). Maar zoals ik nog steeds in elkaar zit vraag ik recht door zee (je kon alleen antwoorden met “ja” of “nee”) en dan kwam waarom heb je dat zo gedaan, hoezo heb je besloten dat zo niet te doen? Niet echt subtiel maar dan was het zaak door te vragen. Dat was vroeger zo, vroeger hadden ze daar moeite mee en later op mijn werk ook en binnen het gezin ook nog steeds, sommigen kunnen daar mee overweg, weer anderen weer niet. Kom uit een groot gezin, was vroeger wel zo gebruikelijk. Als ik doorvroeg bij mijn moeder, noemde ze dat slimmigheid, mijn moeder zei altijd “die kleine meid heeft een begaafdheid”, maar welke kon ze niet thuisbrengen, mijn vader vond dat niet, gewoon stom geluk dat, mijn vraag er op die bewuste wijze uitkwam, of wel gesteld werd, nee ik overdacht de dingen, van hoe ga ik het zeggen en hoe ga ik het vragen, komt het gelegen. Denk eens aan een schaker, die denkt ook drie zetten vooruit en denkt niet aan twee dezelfde zetten die hij kan doen. Je mogelijkheden afwegen wat is de beste optie.
Advertenties

Mijn blogs zijn bedoeld voor mensen die ouder zijn dan 18 jaar. Er kunnen namelijk wat schokkende verhalen tussen zitten. Maar ik heb nog een vraag ik zoek nog steeds een sponsor die mij wil helpen om deze blogs te kunnen uitgeven (autobiografisch) in een boek, graag een reactie?Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s