Anders Denken Hoofdstuk 4 blz 31

Ik wilde de voor en tegen goed goed tegen elkaar afgewogen hebben voor dat ik er mee kwam. Of ik had de slimmigheid (zoals mijn moeder dat noemde, maar ik zal daar nooit achter komen), of is het een mix van gelukkigerwijs en het goede moment, of mijn moeder had gewoon gelijk, gelijk in en rondom het feit, dat ik epilepsie heb en niet zwakbegaafd ben, zoals in het dossier staat bij, mijn werkgever, anders had ik nooit kunnen leren voor jurist. De reden hiervoor was dat ik vaak alleen en verdrietig was en diverse keren bedrogen ben in de relationele sfeer, al die mannen zijn vreemd gegaan, leuk is anders en daar ben je best wel een beetje verdrietig om, waar was het die mannen nu om te doen? Ik voelde me dan alleen en achtergelaten en de eenzaamheid stak dan weer de kop op. Als klein kind heb ik dat op een andere manier ervaren, als ik achtergelaten was, in een “Kliniek” en met mijn emoties die je dan als klein kind hebt en had, zoals blij kunnen zijn, mijn eerste vriendje, ik was hooguit twaalf, hij moest moeite voor me doen, om uit te vinden of ik romantisch zou kunnen zijn en wanneer ik verdrietig was praatte ik hier veel over met mijn eerste vriendje (amper twaalf), zwakbegaafd nou dat mogen ze wel schrappen in mijn dossier. Anders had ik nu vandaag aan de dag toch geen mr. voor mijn naam mogen zetten, dus zou mijn moeder dan toch gelijk gehad hebben?
                                                          Epilepsie en Nadenken blz 32
Als je epilepsie hebt, kun je vaak (toch) heel helder nadenken, ik dan toch, ook wel gezien bij anderen, maar je lichaam, laat als een aanval doorkomt, het compleet afweten, je doet dingen die je zelf niet weet, je bewustzijn is op dat moment en heeft zich zelf uitgeschakeld, echt helemaal uitgeschakeld. Je weet nergens van, wat je wel of niet gedaan hebt, ik kwam daar altijd wel achter, gewoon door te vragen, wat is er gebeurd en wat heb ik gedaan?  Bij de oude Grieken werd je als een halve God gezien, je zou tijdens een aanval in de, toekomst kunnen kijken en als je dan weer bijgekomen was, vroegen de mensen, wat voor een rampspoed, er nu weer ging komen en dan zei zo een persoon zei dan “over een week kom ik terug naar deze plaats en dan zal ik het jullie vertellen” Zo een persoon had rust nodig, fysiek geef je erg veel, je zou het kunnen zien of vergelijken alsof je een marathon hebt gelopen, maar misschien toch wel twee kilometer meer. In afgelegen streken  van Griekenland is dit nog zo, ook al zijn daar inmiddels ziekenhuizen, die kunnen vaststellen dat je, heus geen half god bent, maar chronisch ziek. Maar als je gevoelig bent voor het paranormale om je heen, dus dat dromen geen bedrog zijn en je weet hoe de wereld eruit ziet, zolang we de aardbol nog steeds naar de knoppen te helpen, dan is dat bar eng, je kunt beter leven van dag tot dag. Dus het hebben van visioenen in je dromen en uitspraken, geluk en geen geluk. Mensen met epilepsie hebben in de ochtenduren vaak moeilijkheden met opstaan ongeveer één of twee uur meer nodig, zoals bijvoorbeeld mijn man kan makkelijk om zeven uur in de ochtend uit zijn bed komen en ik echt niet in de regel acht uur heb duidelijk meer tijd nodig dan hij. Als ik een kop koffie mijn medicijnen allemaal genomen heb met wat licht ochtend ontbijt, dan word ik pas echt wakker eigenlijk ben ik als het ware een diesel, die langzaam op gang moet komen, eerst even warm draaien, bij een diesel heet dat voorverwarmen. Ben ik éénmaal een beetje warm gedraaid, dan ben ik in de middag ook niet meer te houden (of ik moet echt heel erg ziek zijn) mijn man zegt ook altijd, je moet je energie leren verdelen, de mensen die ik ken en epilepsie hebben, werken ook alleen maar in de middag, de één drie middagen en een ander vijf weer een ander wisselt het af naar gelang de gesteldheid van aanvallen en fysiek vermogen. Zelf ben ik in de nacht een beetje ADHD-er (hyperactief). Het verhaaltje over de oude Grieken wat mijn vader mij altijd voorhield, heb ik (hoe klein ik ook was) nooit geloofd, ik stapte dan weg van “oh ik zou in Griekenland bijzonder zijn”. ” Ja” zei hij dan, mijn vader dacht er dan bij “daar is ze dan weer ingetrapt” ik dacht “ja, ja het zal wel, maar goed dat mijn gezicht in de plooi bleef”en mijn gezicht was buiten veranderd in een donderwolk alsof het zo kon gaan bliksemen en onweren al het noodweer moest er dan uit.
Advertenties

Mijn blogs zijn bedoeld voor mensen die ouder zijn dan 18 jaar. Er kunnen namelijk wat schokkende verhalen tussen zitten. Maar ik heb nog een vraag ik zoek nog steeds een sponsor die mij wil helpen om deze blogs te kunnen uitgeven (autobiografisch) in een boek, graag een reactie?Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s