Blz. 45 Frankrijk

Ik had daar lang last van, tot mijn 18e a 19e levensjaar, toen was het in één klap ook over. Dat ging heel raar, mijn ouders wilde weg op vakantie, met zijn tweeën naar Frankrijk plus minus drie weken, wat hun beweegredenen waren, is voor iedereen onduidelijk gebleven, we konden er maar naar gissen, maar dat deden we niet. Ze wilden samen weg, ze gaven mij de verantwoording, voor drie volle weken, om voor huismoeder te spelen en twee andere kinderen in het gareel te houden, daarbij had ik een vriend die me nam zoals ik was en misschien nog ben, hoewel mijn man zegt dat ik steeds meer op mijn vader begin te lijken, recht door zee en héél hard als het om iets onrechtvaardigheid gaat. Vele hebben geprobeerd mijn karakter te veranderen, helaas lukt niet, je wordt er mee geboren, maar ik had wel een voordeel ik mocht als enige in de caravan slapen in het bed van Pa en Ma wat, ik diezelfde avond van schone lakens en dekens had voorzien. Klinkt gek maar ik sliep goed.
                              Blz 46 Frankrijk
Frankrijk met zijn tweeën waar komt me dit toch bekend van voor, uit het verleden geloof ik, toen waren ze naar Parijs, niet wetende dat ik als persoon verwekt kon worden, ondanks alle voorzorgsmaatregelen. Maar nu was er duidelijk iets anders aan de hand, zo zou later blijken, want mijn moeder kwam jaren later tegenover mij juist advies vragen over dit probleem, waar ik wel van schrok maar me héél snel moest herpakken om haar van advies te dienen. Het punt was mijn moeder wilde weg bij mijn pa. Hier kun je spreken van een relatie crisis, alle kinderen waren al uit huis, dus het kon en hoefde ze niet langer samen te blijven juist vanwege de kinderen. Jaren verstreken en zes jaar nadien komt je moeder uitgerekend bij mij, ze wilde raad en advies. “Kom maar voor de draad er mee” “Sasha zul je beloven zolang dat ik leef hier met niemand over te praten of er maar een hint over te geven of zoiets dergelijks los te laten in die richting”. “Dat beloof ik”, “kom zeg het nu maar, ben je er van af ook”, “ik denk erover om bij je vader weg te gaan”? “Zo dat is een stap, die komt voor uit de lucht vallen, maar je moet daar een goede reden voor hebben”? “hij slaat mij” ze deed het voor bij mij. “Is dat alles” “dat is een liefdevol tikje, ik ken dat van hem, deed hij ook nogal eens bij mij, maar hij wil je beslist geen pijn doen, dat strookt tegen zijn liefde voor jou, hij houd echt heel veel van je” “Zeggen wanneer hij je echt pijn doet, je hebt je mond altijd open gedaan waarom in dit geval dan niet, durf je dat niet”?. “Jullie zijn toch een paar jaar geleden op vakantie geweest, ik was nog geen twintig”. “Heb je het dan al die tijd geweten vroeg  ze me”, “speculaties zijn nooit ergens goed voor, maar ik had al wel een vermoeden hiervan”. Toch vond ik vermoeden een zwaar woord, maar het is niet anders.
                                     Blz 47 Mijn Geboorte
Terug naar mijn jeugd nog voor dat ik geboren was, werd al besloten, omdat mijn ouders een zoontje hadden verloren, hij werd niet ouder dan drie en half jaar (sommigen kinderen halen die leeftijd niet). Mijn moeder haar naam was Josephine, na deze gebeurtenis wilde zij geen kinderen meer, ze had er immers al vijf, dat vond ze dan ook genoeg. Dus vol overtuiging bij de arts gaan praten, over dit moeilijke en heikele discussiepunt (in die tijd jaren 50 á 60). Als goed rooms-katholiek, deed je dit niet, je werd verketterd, wat Josephine dus ook lang heeft ondervonden. Zo kwam ik eens van school af en zag mijn moeder bezig “ma wat doe je, wat is er”? Toen begon ons eerste gesprek over de dingen die gebeurd waren, die niet hadden mogen gebeuren. Het ging omtrent mijn geboorte, in de woonplaats waren ze ergens achter gekomen en Josephine werd (wat we nu noemen gechanteerd) gedwongen haar trouwring rechts te dragen je mocht niet laten zien dat je rooms-katholiek was. Mijn vader droeg hem niet zo werd wel duidelijk gemaakt. Nou daar trok hij zich helemaal niets van aan. Ik zei tegen mijn moeder “als jij je trouwring links wilt laten zitten, dan laat je hem links zitten”. “Pa doet hem toch ook niet af”, “je vader is hem verloren” “dat is niet zo hij had zijn trouwring zojuist nog aan”. Ze had heel veel verdriet, ze probeerde haar tranen niet te laten zien. Later zag ik, toen ik wat ouder was plus minus 16 dat mijn vader er eveneens onder gebukt ging. Hij was vaak weg naar een vergadering waar hij zich wel thuis voelde. Hoe klein ik was, ik probeerde altijd mijn moeder te steunen, of ik het nou goed deed of niet. Kennelijk werd mijn mening, hoe jong ik was op prijs gesteld. Wat mijn ouders allemaal hebben ondervonden en waarvoor ze uitgemaakt zijn is heel gemeen. Ik vond dat ze gewoon eerlijk voor haar mening, waar ze honderd procent kon achter staan, hier vooruit moest durven komen. Abortus kenden ze toen nog niet, dus in de jaren ’50 á ’60 als goed rooms-katholiek, liet je het kind dan ook maar komen, wat het zou worden wist je in die tijd toen nog niet. Tot opluchting van meneer pastoor, hoe meer parochianen, hoe meer inkomsten hij had, elke nieuwe burger bracht meer in zijn loonzakje, zo was het en dat is nu nog zo. Het drie en half jaar kind wat overleden was, was het petekind van oom Ricardo en Tante Riet. Nu hadden mijn ouders beloofd, ongeacht het geslacht van het kind, zou ik hun petekind worden, want zij waren ook eigenlijk een kindje verloren. En ik was een meisje, geen jongen waarop gehoopt was. Ik kreeg al snel de naam “Sasha” mee “Sasha” als mijn roepnaam en officiële naam, voor mijn ouders bracht ik niet anders dan onheil, zo was ik geboren en mijn ouders wilden mij laten dopen en omdat ik geen heilige naam heb, kregen mijn ouders weer veel tegenspraak van de kerk, ik had ook geen Bijbelse naam, dus ze wilden mij niet dopen.
Advertenties

2 gedachtes over “Blz. 45 Frankrijk

Mijn blogs zijn bedoeld voor mensen die ouder zijn dan 18 jaar. Er kunnen namelijk wat schokkende verhalen tussen zitten. Maar ik heb nog een vraag ik zoek nog steeds een sponsor die mij wil helpen om deze blogs te kunnen uitgeven (autobiografisch) in een boek, graag een reactie?Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s