Hoe Het Ook Is, Mijn Cheffin Kwam Daar Achter.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat mijn cheffin op het matje werd geroepen om mij in toom te houden. Ze vroeg zich af waarom ze zo snel een functionering – gesprek had met de directeur. Er werd haar met flink wat steken onder gordel, met woorden dan even op de plaats gezet, dat ze mij moest kwijt spelen, hoe gaf niet. Ik had toch immers het vertrouwen in de directeur opgezegd. Van af dat moment was het in één keer oorlog op de werkvloer. Zij deed niet één keer normaal meer tegen me, maar wat is normaal, iemand gezien die normaal is en perfect, wel dat werd wel van mij verlangd. De pesterijen heb ik lang genoeg wonderwel kunnen uithouden bij mijn A.W werkgever. Met zulke personen kon ik met geen mogelijkheid samenwerken, ik kon daar echt kwaad om worden, “ik stamp je de grond in, als je niet normaal gaat doen”. Ze hadden me al een heel eind boos, moet je niet doen, dan loopt het verkeerd voor je af.
                             Maar Goed Altijd Mot.
Maar goed ik heb nou éénmaal altijd al mot (discussie, ruzie) met dat mens gehad, zolang ik daar werkte. Sinds afgelopen vrijdag acht april 2011 (herschrijf dit nu voor de vierde keer). We leven amper twee maanden in 2012 maar het is niet zo lang geleden dat het ook echt is geëscaleerd, het moest er eens van komen, maar voor zo’n kleinigheidje weer je wil opleggen bij de werknemer, dat schoot bij mij zo in het verkeerde keelgat niet te geloven. En dan moest ik 12 april naar de Orthopeed (bottendokter) voor mijn linker – pols en de bedrijfsarts vond toch ook dat ik in moeilijkheden was gekomen en stelde mij voor door te verwijzen naar bedrijf – maatschappelijk – werk, nu vraag ik je, die had me al doorgestuurd naar een speciaal bureau waar echt goede mensen hun vak verstaan. Plus de bedrijfsarts is geen Orthopeed, maar hij oordeelde wel als zodanig en dat kan niet. Zeker als je het niet bent, alleen maar huisartsendiploma of hij ooit de eed van Hipocrates heeft afgelegd betwijfel ik ten zeerste. Juist dat ik een dag later weer naar de hulpverlening moest, hoe ging ik dat doen, met een gebroken arm en een dikke pols. Ik had een sluiproute ontdekt en dacht, iets eerder weg en ik ben er zo, ook dacht ik of ik het voor elkaar kon krijgen om eerder weg te gaan en dat een busje (van het werk mij bracht) ik dacht “dit is een uitzonderingsgeval kortweg gezegd overmacht” en ik kreeg het voor elkaar. Ben niet zo’n prater op papier komt er meer uit me. Ik hoop dan ook dat ze dit boek als het mocht verschijnen, dit schrijven tot een positief doel en dat ik de negatieve doelen achter me wil laten in principe definitief dan toch. Vergeten doe je niet, vergeven kan dan wel. Een boek uitgeven, ik zou er trots op zijn, of het lukt, weet ik niet, maar dat is mijn enige sprankje hoop. Maar dan zo’n beetje half maart nog voor dat ik op controle moest komen bij de Orthopeed, lag ik overhoop met de waarnemend chef en niet een klein beetje ook. Het enige waar ik gewoonlijk op terug viel was de “waarheid en niets anders dan de waarheid” “je zegt nu wel dat ik moet nadenken maar hier is regel 1 er wordt voor je gedacht, dus op deze werkplek mag je niet nadenken”. “Dat wordt voor je gedaan”, was nog niet op controle geweest bij de Orthopeed en ik moest gelijk alleen al een groot pallet tillen van de grond af. Ik sputterde tegen en zei “ik mag dat helemaal nog niet het is nog lang niet genezen”. Wel dat vond hij een grootte bek van bek, ik zei dan weer “het is me van begin af aan ingestampt, hier moet je niet nadenken dat doen wij wel voor je”. Wat mij het meest stak was dat er in mijn dossier stond “zwakbegaafd”. Dat was hun waarheid, die klopt niet als je mr. voor je naam hebt staan (Sociaal verzekeringsrecht lof gehaald). Deze waarheid was heel hard maar bedriegt niemand, (als ik door gekund had om rechter te worden, had ik dat gedaan) als je het recht in zijn of haar gezicht zegt. En zo eerlijk ben ik nog wel. Maar in hun ogen was ik een moeilijk geval, met wisselende stemmingen dat, was dan ook onderhevig aan mijn aanvallen van epilepsie, totdat de waarnemend chef dat opviel dat ik wel vijf keer op een dag mijn bewustzijn kwijt was. Dat kwam door de spanningen en de nodige stress, dat kan fataal zijn en je aanvallen komen in meerderheid terug. Voor mij een lange periode met meer downs dan ups momenten. Één ding moet ik toegeven de waarnemend chef was wel eerlijker als hij zelf een fout had begaan dat, gaf hij dan ook toe. Zou dat dan zijn gekomen omdat ik daar elke dag wel aanvallen had en thuis nog gestrest rondliep. Maar als ze iets deden wat ze niet mochten doen en dat akkefietje vervolgens in mijn schoenen schuiven dan, zeg ik ze dat “1 ik ben de eerste twee uur er niet, dus ik weet ook niet wat er gebeurd is” “2 dit is  niet professioneel van je, dit hoor je niet te doen”, “ik ga dat aangeven en ik ken de weg”. “En hou me niet tegen”. Het was zo moeilijk om door de leiding – gevende hun eigen fout toe te geven. In het reguliere bedrijf gaat dat anders als je fout bent, hoor je dat ook toe te geven en niet een trap na te geven, andersom zei zeiden ook waar ze mee bezig waren we dronken dan ook gezamenlijk koffie, daar werd alles en iedereen bijgepraat. Zo kwam je er gauw achter wie wat verbeteren moest aan zijn project, er werd wel eens gezegd “ja maar het is zo’n moeilijk project”. “Je hebt er zelf voor gekozen”. Ja en ik kwam ook ter sprake als dat nodig was de éérste keer ja uitleg geven welk project ik in handen kreeg ook dat werd in de gaten gehouden hoeveel vragen dat ik had of ik juist voedsel gaf. Maar mijn oude cheffin van de W.S.W (W.W.N.V) wil ik nooit meer tegen komen, werkelijk nooit meer en de waarnemend chef ach dat kan dan nog wel. Dat was pas bloed zweet en tranen.
Advertenties

Mijn blogs zijn bedoeld voor mensen die ouder zijn dan 18 jaar. Er kunnen namelijk wat schokkende verhalen tussen zitten. Maar ik heb nog een vraag ik zoek nog steeds een sponsor die mij wil helpen om deze blogs te kunnen uitgeven (autobiografisch) in een boek, graag een reactie?Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s