Hoera, Maar Helaas.

Hé Hé eindelijk was Sasha zwanger, ik kon het nog niet zeggen, ik was nog niet over de twee maanden heen. Mijn man voelde dat ik zenuwachtig was. Tot dat ik dus drie maanden was en een afspraak moest gaan maken met, de huisarts. Hij was als een kind zo blij tilde me op en knuffelde me aan alle kanten “wees even voorzichtig, ik moet nog een afspraak maken met de huisarts”. “Mag ik mee”? “Natuurlijk jij bent toch de vader” “Wat verwacht je ervan”? “Medicijnafbouw”, “ja maar dan raak ik je kwijt”. ” “En daarom gaan we naar de dokter, onder streng toezicht kan het misschien wel”. Dat was mijn enige hoop! Omdat het al eens een keer goed was afgelopen. We hebben de assistente gebeld en verteld waar het om ging dus, geef het door aan de dokter, de dokter had opdracht gegeven dat hij laat in de middag naar ons toe zou komen, dat moest de assistente dan weer doorgeven. Dit kon bij de huisarts kennelijk niet meer wachten. En hij kwam later in de middag. Hij met serieuze vragen direct vragen direct op vragen stellen. Wij beiden zouden het graag willen, maar hij zei “ik raad het je echt af anders zou je onder streng toezicht komen te staan, wegens je epilepsie”. “Kans op een gehandicapt kind, willen jullie dat nu echt”? De hoop die ik had, was snel de grond in geboord. Vijf dagen later kreeg ik een miskraam, toen hadden we samen veel verdriet. Eigenlijk was ik niet in staat om te werken. En dat dan nog drie keer ik zei tegen mijn man “ik ga het niet meer proberen, al zo vaak teleurgesteld, dan maar een leven zonder kinderen”. Maar niets is minder waar, zelf kinderen krijgen is nooit gelukt, maar twee dochters (soort pleegkinderen) de jongste heeft twee zonen, voetballen, alles wat jonge jongens doen. Bij de andere gaat de carriere en eventuele kinderen, daar zal wel niets meer van komen. Jammer zelf zou ik streng, maar rechtvaardig de kinderen opvoeden en altijd eerlijk zijn tegenover je kind en het kind naar jou toe.
Advertenties

Mijn blogs zijn bedoeld voor mensen die ouder zijn dan 18 jaar. Er kunnen namelijk wat schokkende verhalen tussen zitten. Maar ik heb nog een vraag ik zoek nog steeds een sponsor die mij wil helpen om deze blogs te kunnen uitgeven (autobiografisch) in een boek, graag een reactie?Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s